Καραμπασογλου Σταυρος

Αποφοίτησα  από την  Νομική Σχολή του Δ.Π.Θ. τον Μάρτιο του 1987. Αμέσως ξεκίνησα άσκηση στο γραφείο του Μιχάλη Παναγιωτόπουλου. Το ίδιο έτος πέτυχα την εισαγωγή μου στο Μεταπτυχιακό Τμήμα του Τομέα του Ποινικού Δικαίου του ΑΠΘ, και έλαβα  τον  Ιούνιο του 1989 τον αντίστοιχο τίτλο. Από τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους 1989 είμαι δικηγόρος του ΔΣΘ, αφού ολοκλήρωσα την άσκηση μου στο ανωτέρω γραφείο. Δημιούργησα πολύ γρήγορα δικό μου δικηγορικό γραφείο, καταρχήν συμμετέχοντας, για ορισμένα χρόνια, σε σχήματα συστεγαζόμενων δικηγόρων, και μετέπειτα, για είκοσι και πλέον χρόνια, συνεχίζω να το διατηρώ, καταρχήν με την σύζυγο μου Μαρία Γρατσονίδου του Δημητρίου, – με την οποία έχουμε αποκτήσει δύο αγόρια τον Φάνη (φοιτητή του Ιστορικού και Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ) και τον Χρήστο (μαθητή της Στ’ Δημοτικού) -, συνεργαζόμενοι σήμερα δικηγόροι του οποίου είναι, ο Γιώργος Καραμπάσογλου του Αποστόλου και ο Βασίλης Λιάπης του Δημητρίου, άρτι ορκισθείς, οι οποίοι έκαναν και την άσκηση τους στο γραφείο μου, και με την ασκούμενη δικηγόρο Χριστίνα Χριστοδουλίδου του Αδάμ, που θα συμμετάσχει στις επερχόμενες εξετάσεις Υποψηφίων Δικηγόρων. Στην επαγγελματική μου διαδρομή, έκανε την άσκηση του στο γραφείο μου, ένας ικανός αριθμός νυν μάχιμων συναδέλφων, όπως επίσης συστεγάστηκαν μαζί μου αρκετοί νέοι συνάδελφοι στην αρχή της καριέρας τους, με την πλειονότητα των οποίων οι σχέσεις μας εξακολουθούν να είναι αυτές  της αλληλοεκτίμησης και του νομικού διαλόγου.

 

Γνωρίζω τον Χρήστο τον Ράπτη από τα πρώτα χρόνια της δικηγορίας μου, ενώ σχετικά πρόσφατα, τον Μάρτιο του 2013, είχαμε συνεργαστεί, εκείνος ως συντονιστής, και εγώ ως εισηγητής στο σεμινάριο του Δ..Σ.Θ. με θέμα τα «Πρακτικά ζητήματα κατά την εφαρμογή του Οικογενειακού Δικαίου». Πριν από λίγες ημέρες, μου ζήτησε  να υποστηρίξω τη νέα προσπάθεια του στις επερχόμενες εκλογές του Δ.Σ.Θ., συμμετέχοντας στην παράταξη «ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ» με υποψήφιο πρόεδρο εκείνον. Δεν υπήρξε από μέρους μου δεύτερη σκέψη, γνωρίζοντας την ικανότητα του να διαχειριστεί τα θέματα του συλλόγου και την ευθύτητα του στις σχέσεις του με τους συναδέλφους.  Συναντώντας και τα υπόλοιπα μέλη της παράταξης, που πήραν την ίδια απόφαση μ’ εμένα, διαπίστωσα ότι υπάρχει η διαφορετικότητα των απόψεων, η πηγαία διάθεση για προσφορά και η φρεσκάδα ενός νέου σχήματος στην συντριπτική πλειονότητα του, που, – σε συνδυασμό με την γνώση εκείνων από εμάς οι οποίοι υπήρξαν στο προηγούμενο ΔΣ -, σαν στοιχεία μίας ανοιχτής – ζώσας δημοκρατικής παράταξης, μπορούν να στηρίξουν με ασφάλεια τον  μπροστάρη  της να συνεχίσει να εργάζεται ωφέλιμα για το σώμα μας, με σκοπό την πραγματοποίηση εφικτών και ρεαλιστικών στόχων για εκείνο, και όλοι μαζί να σταθούμε με αξιοπρέπεια απέναντι στο τελευταίο ζητώντας την ψήφο του. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να κάνω κάτι, αυτό το λίγο προς στιγμή,  πέρα από τις στενές ανάγκες και υποχρεώσεις του γραφείου μου, οι οποίες είναι πάντα αδυσώπητες, και καλώ τους συναδέλφους που με γνωρίζουν, και ξέρουν καλά τον τρόπο προσέγγισης μου στα πράγματα, φίλους τωρινούς και παλαιότερους, αυτούς που συνεργάστηκα ή συνεργάζομαι αλλά και ακόμη κι αυτούς που έχει τύχει ν’ αντιδικήσουμε ή κοντέψαμε ν’ αντιδικήσουμε, γιατί προς όφελος των εντολέων μας τελικώς συμβιβαστήκαμε μετά από δύσκολες και έντονες διαπραγματεύσεις, να υποστηρίξουν αποφασιστικά την συλλογική μας αυτή προσπάθεια, για να γίνει και από μέρους μου αυτό το λίγο, πολύ περισσότερο.